Kroatië – Montenegro – Albanië


Update!

Het is een bijzondere ervaring dit fietsen. En ja, het is ook heel zwaar, heet, pijnlijk, soms gevaarlijk, spannend en onzeker. Hoort er juist bij en het brengt behalve verrijking een hele bak energie met zich mee! Waky wake om 05:30 en om 06:30 op de pedalen voor een klim van 3 uur? Geen uitzondering.

Ik laat de foto's het werk doen maar zal nog even kort toelichten dat Kroatië levensgevaarlijk voor me was met de fiets. Was absoluut niet relaxed en het waren heel zware kilometers. Ik zat constant in hyperfocus omdat er zo hard en zo kort langs me af gereden werd. Op elke 5 kilometer wel een gedenkteken van iemand die zichzelf daar had doodgereden. Dus, als je ook gaat fietsen in Kroatië, vermijd de kustweg en ga het binnenland in.

Montenegro is verrassend mooi met een prachtige binnenzee bij het plaatsje Kotor als hoogtepunt. Al is het maar om eens te ervaren dat mensen denken dat je een zwerver bent. Ik heb hier ook flink geklommen omdat ik nog naar een groot meer ben gefietst. Gewoon, lekker ff wat extra hoogtemeters pakken ;) Wat betreft Albanie: na alle waarschuwingen over veiligheid is dit het land waar de mensen het beste voor me zijn geweest. En dit is overigens iets wat alle reizigers die in Albanië zijn geweest me hebben verteld. Iedereen groette me en was zeer aardig en behulpzaam. Met als hoogtepunt de familie Marku die me heerlijk (en veel) hebben laten eten en me in hun huis hebben genomen. Dat was voor mij een van de mooiste dagen.

Verder gaat het met de donaties voor het goede doel Estrela da Favela niet zo hard. De dagelijkse klim onder een zonnetje van pakumbeet 38 graden brengt daar vooralsnog geen verandering in. Meer posten online, ik weet het, maar dat is logistiek niet zo makkelijk blijkt. Misschien ben ik genoodzaakt om de reis straks voort te zetten, wie weet?